Skala wyzwania
Z ankiety NHS Digital dotyczącej zdrowia psychicznego dzieci i młodych ludzi wynika uderzający obraz:
- 1 na 6 dzieci w wieku 5–16 lat prawdopodobnie cierpi na zaburzenia psychiczne
- Od 2017 r. stawki wzrosły z 1 na 9
- Lęk jest najczęstszym problemem, po nim pojawiają się trudności w zachowaniu i depresja
- W starszych grupach wiekowych częściej dotknięte są dziewczęta; chłopcy byli bardziej dotknięci w młodszych grupach
- Dzieci z rodzin o niższych dochodach są dotknięte nieproporcjonalnie
Szkoły w coraz większym stopniu znajdują się na pierwszej linii frontu wsparcia w zakresie zdrowia psychicznego, często identyfikując problemy wcześniej niż ktokolwiek inny.
Co zapewniają szkoły
Oferta uniwersalna (dla wszystkich uczniów)
- Program PSHE — lekcje na temat dobrostanu emocjonalnego, relacji i odporności
- Etos całej szkoły — kultura życzliwości, szacunku i przynależności
- Wsparcie duszpasterskie — wychowawcy klas i dyrektorzy roczników, którzy dobrze znają uczniów
- Zgromadzenia i zasoby dotyczące świadomości zdrowia psychicznego
- Programy przeciwdziałające znęcaniu się
Ukierunkowane wsparcie (dla niektórych uczniów)
- Pomieszczenia dobrego samopoczucia lub spokojne przestrzenie — ciche pokoje, do których dzieci mogą się udać, gdy są przytłoczone
- Doradcy szkolni — wiele szkół zatrudnia obecnie lub zleca wykwalifikowanym doradcom
- Asystenci wsparcia w zakresie umiejętności czytania i pisania emocjonalnego (ELSA) — przeszkoleni asystenci nauczycieli, którzy zapewniają wsparcie indywidualne lub w małych grupach
- Programy mentoringu rówieśniczego — starsi uczniowie wspierają młodszych
- Wsparcie w żałobie — specjalistyczne wsparcie dla dzieci, które doświadczyły straty
Wsparcie specjalistyczne (dla uczniów ze znaczącymi potrzebami)
- Zespoły wsparcia zdrowia psychicznego (MHST) — zespoły finansowane przez NHS zlokalizowane w szkołach (obecnie obejmują około 35% szkół, a liczba ta wzrośnie do 50%)
- Skierowanie do CAMHS — Opieka psychiatryczna dla dzieci i młodzieży w przypadku bardziej złożonych potrzeb
- Zaangażowanie psychologa edukacyjnego — w celu oceny i wskazówek
- Praca wieloagencyjna — skoordynowane wsparcie ze strony opieki zdrowotnej, edukacji i opieki społecznej
Zespoły wsparcia zdrowia psychicznego (MHST)
Jest to jedno z najważniejszych wydarzeń w ostatnim czasie. Zespoły MHST to finansowane przez NHS zespoły, które pracują bezpośrednio w szkołach i zapewniają:
- Łagodne do umiarkowanych interwencje w zakresie zdrowia psychicznego (zwykle 6-8 sesji terapii opartej na terapii poznawczo-behawioralnej)
- Wsparcie dla pracowników szkoły w kwestiach zdrowia psychicznego
- Pomoc w rozwijaniu podejścia szkoły obejmującego całą szkołę
- Pomost pomiędzy szkołą a CAMHS w przypadku bardziej złożonych przypadków
W MHST pracują wykwalifikowani specjaliści w dziedzinie zdrowia psychicznego, a nadzór sprawują starsi lekarze. Usługa jest bezpłatna i nie wymaga skierowania od lekarza rodzinnego.
Dostęp do pomocy technicznej
Przez szkołę
- Porozmawiaj z nauczycielem lub wychowawcą swojego dziecka – mogą oni zwrócić się do wewnętrznego wsparcia szkoły
- Zapytaj pedagoga szkolnego – skierowanie jest zazwyczaj proste
- Sprawdź, czy szkoła posiada MHST — zapytaj w sekretariacie szkoły lub SENCo
- Poproś o spotkanie z SENCo, jeśli potrzeby są bardziej złożone
Przez NHS
- Skierowanie lekarza rodzinnego do CAMHS — w przypadku uporczywych, umiarkowanych i poważnych trudności
- Samodzielne skierowanie — niektóre usługi CAMHS akceptują samodzielne skierowanie (sprawdź lokalny serwis)
- Wsparcie w sytuacjach kryzysowych — jeśli Twoje dziecko jest w bezpośrednim niebezpieczeństwie, skontaktuj się ze swoim lekarzem rodzinnym, zadzwoń pod numer 111 lub udaj się na oddział ratunkowy
Czasy oczekiwania
Czas oczekiwania w CAMHS jest istotnym problemem, a w niektórych obszarach czas oczekiwania wynosi 6–12 miesięcy. W międzyczasie:
- Pomocne może być wsparcie w szkole
- Organizacje charytatywne oferują natychmiastową pomoc (zobacz zasoby poniżej)
- Twój lekarz rodzinny może zasugerować tymczasowe wsparcie
Wspieranie dziecka w domu
Na niepokój:
- Potwierdź ich uczucia — „Nie ma nic złego w tym, że się martwisz. Porozmawiajmy o tym”
- Unikaj unikania — pomaganie dziecku w unikaniu rzeczy, których się boi, zazwyczaj powoduje nasilenie lęku
- Naucz technik oddychania — powolne, głębokie oddechy aktywują uspokajający układ nerwowy
- Utrzymuj rutynę — przewidywalność pomaga niespokojnym dzieciom czuć się bezpiecznie
- Ogranicz media społecznościowe – korzystanie z mediów społecznościowych jest silnie powiązane ze złym zdrowiem psychicznym młodych ludzi
Na obniżony nastrój:
- Pozostań w kontakcie — rozmawiaj dalej, róbcie coś razem
- Zachęcaj do aktywności fizycznej — udowodniono, że poprawia nastrój
- Protect sleep — poor sleep and low mood are closely linked
- Uważaj na znaki ostrzegawcze — wycofanie, zmiany w jedzeniu, mówienie o beznadziei
- Wcześnie szukaj pomocy – nie czekaj, aż sytuacja się pogorszy
Kiedy się martwić:
- Objawy trwające dłużej niż dwa tygodnie
- Znaczący wpływ na życie codzienne (szkoła, przyjaźnie, rodzina)
- Samookaleczenie lub mówienie o samookaleczeniu
- Dramatyczne zmiany w zachowaniu
- Odmowa uczęszczania do szkoły
Przydatne zasoby
- Young Minds — wiodąca organizacja charytatywna zajmująca się zdrowiem psychicznym dzieci (infolinia dla rodziców: 0808 802 5544)
- Childline — 0800 1111 (bezpłatny, poufny)
- Place2Be — szkolne wsparcie w zakresie zdrowia psychicznego
- Centrum Anny Freud — zasoby dla szkół i rodzin
- Kooth — bezpłatne porady online dla młodych ludzi
- Wyszukiwarka CAMHS — znajdź lokalną usługę CAMHS
Jeśli martwisz się o zdrowie psychiczne swojego dziecka, zaufaj swojemu instynktowi. Znasz swoje dziecko lepiej niż ktokolwiek inny. Im wcześniej rozpocznie się wsparcie, tym lepsze wyniki — dlatego nie czekaj, aż sytuacja się „pogorszy”, zanim zaczniesz szukać pomocy.